Kolejna uchwała NSA dotycząca podstaw skargi kasacyjnej
W dniu 15 lutego 2010 r. Naczelny Sad Administracyjny w składzie siedmioosobowym podjął uchwałę (sygn. akt II FPS 8/09) stwierdzającą, że „Przepis art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną (art. 174 pkt 2 tej ustawy), jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia."
W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że Sąd przyjął możliwość kwestionowania ustaleń faktycznych zarzutem naruszenia art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera jednoznacznego stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia, co w sposób oczywisty może mieć wpływ na wynik sprawy. Przypomniano także, że wynik sprawy, zwłaszcza w kontekście ustaleń faktycznych, to nie tylko treść rozstrzygnięcia (sama sentencja orzeczenia), ale treść całego orzeczenia - sentencji i uzasadnienia- jakie zapada w konkretnej sprawie.
Jednocześnie NSA wyjaśnił, że art. 141§ 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może być wykorzystywany jako samodzielna podstawa zaskarżenia, jeżeli skarżący nie zgadza się z samą oceną stanu faktycznego dokonaną przez sąd pierwszej instancji.
Uchwała ma charakter abstrakcyjny, tj. nie ma związku z konkretna sprawą. Została podjęta w wniosek Prezesa NSA w związku z istniejącymi rozbieżnościami w orzecznictwie.